Foto Sirotti
De jarge Antwan Tolhoek en toen de koers hem nog toelachte
Antwan Tolhoek mag niet fietsen. Tenminste, als de geboren Zeeuw een zak krentenbollen bij de bakker wil halen, de bus heeft gemist of gewoon zin heeft om zijn beide benen wat inspanning te geven, kan dat natuurlijk prima op twee wielen en met een zadel onder zijn achterste. In wedstrijdverband mag Tolhoek echter voorlopig niet meedoen. Een vierjarige schorsing zit hij uit, als gevolg van een positieve dopingtest in het najaar van 2023.
Zogeheten anabole androgene steroïden blijken in het lichaam van de Nederlander te zitten, als de UCI een onaangekondigde controle buiten competitie uitvoert. De renner is op dat moment officieel nog in dienst van Lidl-Trek, maar staat op het punt om bij het ingaan van het nieuwe kalenderjaar te verkassen naar de Portugese ploeg Sabgal-Anicolor. Het contract wordt vanzelfsprekend, zodra de positieve test zes weken later wereldkundig is gemaakt, verscheurd door de nieuwe werkgever van de renner. Tolhoek wordt door de UCI op non-actief gezet, in afwachting van zijn definitieve schorsing. Die krijgt hij pas in de zomer van 2025 te horen. Voor een periode van liefst vier jaar mag hij niet koersen. Het verdict gaat weliswaar met terugwerkende kracht in, per 7 februari 2024, maar dat betekent nog altijd dat de Zeeuw pas in de tweede week van de tweede maand van 2028 weer in competitieverband in het zadel mag plaatsnemen. Het lijkt een eeuwigheid en het valt maar te bezien of de dan inmiddels bijna 34-jarige Tolhoek, nog afgezien van de vraag welke ploeg hem in dienst zou willen nemen, zijn rentree zal maken in het profpeloton. Terug daarom naar betere tijden. Naar de dag dat de zomer van 2019 op punt van beginnen stond, niemand nog kon weten wat Tolhoek in de volgende jaren zou gaan meemaken en de renner namens Team Jumbo-Visma voor een daverende verrassing zorgt in de zesde etappe van de Ronde van Zwitserland.
Operatie
De zoon van oud-prof Patrick Tolhoek, die in de jaren ’80 en ’90 enkele jaren deel uitmaakt van de ploegen die Jan Raas leidt en later ook nog een verdienstelijk mountainbiker is, heeft aan het begin van het jaar waarin hij zijn enige profzege boekt met de nodige tegenslag te kampen gehad. In de wintermaanden ondergaat Antwan een zware operatie aan zijn liesslagader. Het herstel daarvan verloopt gelukkig buitengewoon vlot. Tolhoek kan de training snel hervatten en rijdt weldra, zoals hij zelf tegen Omroep Zeeland zegt, ‘de stenen uit de straat’. Desondanks wacht een volgende tegenslag. De renner krijgt al in een vroegtijdig stadium te horen geen deel uit te maken van de selecties die Team Jumbo-Visma naar de Giro en de Tour wil afvaardigen. De Nederlandse ploeg heeft met Primož Roglič en Steven Kruijswijk torenhoge ambities, beschikt over een breed gilde aan knechten en dus delft Tolhoek het onderspit. In plaats van een grote ronde zal hij achtereenvolgens de etappekoersen in Romandië, Catalonië en Zwitserland rijden. In die laatste heeft Tolhoek in 2016 voor een fraaie prestatie gezorgd door de groene trui van het bergklassement mee terug naar Zeeland te nemen. Drie jaar later mag hij opnieuw voor eigen succes proberen te gaan. De Tourselectie van Jumbo-Visma rijdt het Critérium du Dauphiné als voorbereiding op de Franse ronde en dus staat in buurland Zwitserland een vrijbuitersploeg aan het vertrek. Naast Tolhoek rijden onder anderen Taco van der Hoorn, Koen Bouwman en Timo Roosen.

Foto Sirotti
Foto SirottiDe strijd aan
Niet dat een rit kapen daardoor gemakkelijker zal zijn. De Nederlandse ploeg moet de strijd aanbinden met onder anderen Egan Bernal, Geraint Thomas, Enric Mas, Rui Costa, Marc Soler en Rohan Dennis, om maar even een royale hand bekende namen op een hoop te gooien. Desondanks gaat Tolhoek vol ambitie van start. Er staan meerdere etappes op het programma waarin hij, door mee te glippen met een vroege vlucht, een poging kan wagen met voorsprong de slotfase in te gaan. Wie weet kan hij dan stand houden tegen het geweld van de sterkste klimmers. Precies zo zal het gaan in de 120 kilometer lange zesde etappe tussen Einsiedeln en de Flumserberg; een flinke col in de Zwitserse Alpen die een tiende van de die dag te rijden afstand in beslag neemt. Bovendien moet er tegen een stijgingspercentage van gemiddeld zo’n negen procent worden geklommen. Tolhoek is een van de liefst 25 renners die, een dik half uur na het klinken van het startschot, het hazenpad kiezen.
Afvalrace
De slotkilometers worden een ware afvalrace, die gaandeweg bovendien in een thriller verandert doordat Bernal vanuit de achterhoede in hoog tempo oprukt. De renner, die een maand later de eerste Colombiaanse Tourwinnaar zal worden, moet aan de voet van de klim nog dik twee minuten overbruggen ten opzichte van de voorhoede. Aan de meet zijn daar niet meer dan vijftien luttele tellen van over. Ondertussen is Tolhoek zijn medevluchters een voor een aan het afschudden. Alleen Patrick Bevin en Lluís Mas – niet te verwarren met de al genoemde klassementsrenner Enric; de twee ‘Massen’ komen weliswaar allebei van Mallorca, maar zijn geen familie van elkaar – bieden eerst nog kranig weerstand, maar op drie kilometer van de meet vallen zij toch ook als overrijpe appels van de boom. De inhaalrace van Bernal ten spijt, Tolhoek haalt het op de Flumserberg. Namens Team Jumbo-Visma boekt de Zeeuw zijn eerste en enige overwinning profzege. De kans dat er daar in de toekomst nog een tweede bij komt lijkt nihil. En als die er komt, zal dat pas na 7 februari 2028 zijn. Tot die tijd mag Antwan Tolhoek, door zijn positieve dopingtest van eind 2023, namelijk niet fietsen. Tenminste, niet in wedstrijdverband.