Een laatste ronde Antalya: Ronde van Turkije blijkt talisman voor Ballerini
De 61e editie van de Presidential Cycling Tour of Turkiye, zoals de Ronde van Turkije officieel heet, kent vandaag een korte tussenetappe. De coureurs vliegen vanmiddag nog naar Ankara, voor het presidentiële rondje aldaar. Nog één keer gaan de renners langs de highlights van de metropool aan de kust. Wie er gewonnen heeft? Een Italiaan! Ballerini is zijn naam.
Het is een vroegertje vandaag. De reden belangrijkste reden? De ploegbussen moeten vanmiddag over de weg naar Ankara (zo’n 8 uur). Die bussen zijn trouwens niet helemaal uit West-Europa komen rijden, maar zijn bestickerde lokale bestelbusjes. Er zijn vele vierkante meters sticker doorheen gegaan om deze ronde tot een succes te maken. Dat zie je ook op de gewrapte auto’s van de organisatie, waar een fel turkoois sticker overheen is getrokken.
De route is behoorlijk gewijzigd ten opzichte van het programmaboek. Zo zouden we eerst door de oude stad Side rijden, maar nu maken we een uitje naar Krabi. Het is jammer voor de Griekse ruïnes, maar soms moet je meer praktisch te werk gaan.
Het is dus even zoeken naar een goede plek om de koers te volgen. We zetten ons mobiele kantoor op een rotonde; zo zien we ze wel drie keer met een beetje mazzel. Op dat moment is er een vroege vlucht vertrokken van lokale favorieten zoals Kaan Ozkalbim. De best geklasseerde renner is de Zuid-Afrikaan Byron Munton. Hij reed zelf even virtueel in de leiderstreui.
Terug in het finishdorp is de situatie veranderd. Van de kopgroep zijn er nog maar vier overgebleven, waaronder Axandre van Petegem (Tartoletto-Isorex) de zoon van de legendarische Peter van Petegem. Naast Van Petegem probeert ook Nicolas Vinokoerov de naam van zijn vader eer aan te doen in deze ronde, maar beiden slaagden er nog niet in. Een achternaam dragen is één, in de voetsporen treden…dat is altijd lastig.
Antalya als populaire bestemming
De Ronde van Turkije doet wel vaker de bekende kustplaats Antalya aan. Uiteraard is de toeristische infrastructuur daar debet aan, maar nog veel belangrijker is de nabijheid van de bergen. Als je ooit nog behoefte hebt aan een paar uur langzaam lijden op de fiets, dan kunnen we de klim van de Babadağ aanraden. Die ligt hier om de hoek.
Weinig fan engagement
Ze organiseren alleen weinig voor de inwoners zelf. Die staan vaak stil voor de karavaan, niet wetend wat er langskomt. We zagen vele toeterende inwoners van de stad. Misschien zouden wat dikkebandenraces voor de kinderen en andere activiteiten helpen. Gisteren zagen we wel het potentieel: kinderen die de berg op fietsten. In Antalya moet de fietscultuur nog een beetje landen.
Terug naar de koers: de regen was gearriveerd en op een parcours dat al wat vettig lag, was dat geen pluspunt. In Antalya regent het niet zo vaak, maar als het regent, dan regent het ook goed. Het zorgde voor verraderlijke omstandigheden en verschillende valpartijen. Dat er ook nog over een tramrails gereden moest worden, hielp daar zeker niet bij. Het leidde tot een neutralisatie van de tijden op 15 km van het einde.
Uiteindelijk werd het kopgroepje werd gepakt, maar de Pool Pawlak wist vooruit te blijven. Spoedig werd hij vergezeld door veelvuldig Turks kampioen Örken. Samen maakten ze het de laatste 15 km nog spannend, met zo’n 20 seconden voorsprong op het peloton.Helaas was het niet genoeg. Ze werden gepakt op 3 km van de meet en dus werd het alsnog een sprint.
Ballerini wint!
De groene trui Tom Crabbe van Flanders Baloise zat wat opgesloten, dus hij moest toezien dat Davide Ballerini van XDS-Astana won. De Italiaan was uitzinnig van vreugde, want het was zijn eerste zege sinds oktober 20222, toen hij zegevierde in de Italiaanse Coppa Bernocchi – GP BPM. Een dikke bonus voor de Italiaanse sprinter was dat hij met zijn zege ook de groene sprinterstrui overpakte van Tom Crabbe. De beste Nederlander in koers was Timo de Jong (Picnic-PostNL) op een 33e plek.
. Voor het algemeen klassement veranderde er zoals gezegd niets, omdat de organisatie de laatste 15km had geneutraliseerd.
Het wordt dus misschien nog spannend in Ankara, want het verschil tussen de de leider Berwick en nummer twee Sosa is maar vijf seconden. Ook nummer drie Bonneu, op 0’59 zou potentieel nog gevaarlijk kunnen worden. Morgen gaat het bovendien weer regenen.
Uw verslaggever trok ondertussen warme kleren aan en dronk nog een glas Turkse thee. Het vliegtuig naar de Turkse hoofdstad wacht.
Dit is het tweede artikel van Het is Koers over de ronde van Turkije van 2026. Het eerste vindt u hier. Deze rapportage kwam mede tot stand door een bijdrage van het Turks bureau voor toerisme.
