De meest memorabele Nederlandse Vuelta-prestaties: Bart Voskamp op Alto del Naranco (#25)

De komende drie weken blikt HetisKoers.nl elke dag terug op de meest memorabele Vuelta-prestaties van Nederlandse renners. Van het tweetal landgenoten dat in 1935 mee doet aan de allereerste editie van de Spaanse ronde via de eindzeges van Jan Janssen en Joop Zoetemelk tot de recentere successen van onder anderen Bauke Mollema, Tom Dumoulin en Wout Poels. Aan de hand van een top 25, volkomen subjectief en arbitrair, tellen we tot en met de slotdag van de Vuelta van dit jaar de bijzondere momenten, overwinningen en prestaties van Nederlanders af. Vanzelfsprekend te beginnen met nummer 25: de ritzege van Bart Voskamp op Alto del Naranco in de Vuelta a España 1994.

Door: Vincent de Lijser
20 aug '26

Twee en een halve week lang lijkt de Vuelta van 1994 een eindeloze lijdensweg voor het TVM van ploegleider Cees Priem. De Zeeuw had vooraf de hoop gekoesterd dat kopmannen Gert-Jan Theunisse en Robert Millar (nu Philippa Yorke) in Spanje tot mooie dingen in staat zouden zijn. Met daarnaast de altijd aanvalslustige vrijbuiter Jesper Skibby in de gelederen had Priem het volste vertrouwen dat er toch minimaal een ritzege zou worden geboekt. De pil is dan ook extra bitter als de drie renners de Vuelta voortijdig en vooral roemloos verlaten. De Vuelta startte met 10 (!) renners per team. Tot overmaat van ramp stapt ook voormalig nationaal kampioen Tristan Hoffman af. Rob Harmeling zal na de rit naar Alto del Naranco diens voorbeeld volgen. Veel te verliezen heeft het overgebleven vijftal TVM-renners – Dag-Otto Lauritzen, Peter Meinert-Nielsen, Roland Meier, Maarten den Bakker en Bart Voskamp – dus niet als het peloton op woensdag 11 mei koers zet naar Alto del Naranco. Vergeleken met wat de renners de dagen nadien staat te wachten, is de zeventiende Vuelta-etappe relatief niet eens zo heel zwaar.

Vroege vlucht

Met dat gegeven in zijn achterhoofd besluit Voskamp al na zes van de in totaal te rijden 150 kilometers te demarreren. Twee renners springen op zijn denkbeeldige bagagedrager, de Italiaan Fabio Roscioli en de Colombiaan Julio César Cadena. Eendrachtig samenwerkend bouwen ze een voorsprong op van liefst twaalf minuten, maar als het laatste koersuur op het punt van aanbreken staat smelt die marge als sneeuw voor de zon. Het is voor Voskamp het signaal om in de afzink richting de 6,8 kilometer lange Alto del Naranco zijn twee metgezellen als overbodige ballast over boord te kieperen. De geboren Gelderlander voelt zich de hele vlucht lang veruit de sterkste van het trio. Een dag eerder had Voskamp zich op aanraden van Priem al vroeg laten lossen op weg naar Lagos de Covadonga en was in een slakkengang naar de finish gekacheld. Die energiebesparing betaalt zich een etmaal later uit. Solo begint de tweedejaars prof aan de slotklim, die een gemiddeld stijgingspercentage kent van 5,7% en waar de toeschouwers in dikke rijen langs de weg staan.

Advertentie

Dubbeltje op z’n kant

Voskamp trapt zich het snot voor ogen, maar omdat de volgwagens en -motoren nauwelijks door de mensenmenigte kunnen komen heeft hij geen flauw idee hoe groot zijn voorsprong nog is. Achter hem nadert klassementsleider Tony Rominger met rasse schreden. De Zwitser is niet zozeer bezig met de etappeoverwinning, maar spant zich vooral in om rivalen als Alex Zülle, Pedro Delgado, Mikel Zarrabeitia en Luc Leblanc op een nog grotere achterstand te zetten. Het wordt een dubbeltje op zijn kant voor Voskamp, maar hij haalt het. Pas op driehonderd meter van de finish begint de Nederlander te geloven dat zijn eerste profzege aanstaande is. Uitgeput, maar euforisch komt hij boven op Alto del Naranco. Veel langer had de klim niet moeten zijn. Rominger perst in de laatste kilometer nog een ferme eindsprint uit zijn benen en passeert de finish slechts 23 tellen na de dolgelukkige Voskamp. Die zet met zijn succesvolle monstervlucht niet alleen alle klassementsrenners te kijk, maar redt ook de Vuelta voor TVM.