Tour de France 2026: alle 21 etappes van Barcelona tot Parijs
Van de ploegentijdrit op Montjuïc tot twee aankomsten op Alpe d’Huez en een late tijdrit aan het Meer van Genève: het complete parcours van de 113e Tour de France, etappe voor etappe.
De flanken van Montjuïc vormen het decor voor de eerste meters van de 113e Tour de France. Op zaterdag 4 juli 2026 rollen 184 renners, verdeeld over 23 ploegen, van start in Barcelona voor een Grand Départ op Spaanse bodem, de derde in de geschiedenis. Wat volgt zijn 21 etappes door vijf gebergtes, in routevolgorde de Pyreneeën, het Massif Central, de Vogezen, de Jura en de Alpen. De cijfers: 7 vlakke ritten, 4 heuvelritten, 8 bergetappes met 5 aankomsten bergop, 1 ploegentijdrit, 1 individuele tijdrit en 54.450 hoogtemeters. Het dak van deze Tour ligt op de Col du Galibier op 2.642 meter. Tien etappeplaatsen zijn nieuw. De finish is op 26 juli in Parijs. Dit parcours beloont een complete klassementsman met een sterke ploeg, klimmersbenen en een degelijke tijdrit.
WIl je trouwens de Tour de France volgen? Wij hebben een mooi artikel met overnachtingstips, in samenwerking met Huttopia!
Week 1: Barcelona, Pyreneeën en de vlakte
Etappe 1 – 4 juli – Barcelona > Barcelona – 19 km – Ploegentijdrit
De Tour opent met een ploegentijdrit van 19 kilometer door Barcelona, de eerste TTT-opening sinds 1971. De heuvelachtige finale op Montjuïc maakt van deze proloog meteen een eerste schifting. Ploegen met klimtalent in de breedte hebben hier een voordeel.
Etappe 2 – 5 juli – Tarragona > Barcelona – 182 km – Heuvelachtig
De tweede rit keert terug naar Barcelona via de nieuwe Côte de Begues en eindigt op het Montjuïc-circuit. De herhaalde passages over de korte, steile flank van Montjuïc maken dit een lastige etappe: de klassementsmannen zullen hier al alert moeten zijn.
Etappe 3 – 6 juli – Granollers > Les Angles – 196 km – Bergetappe
De eerste echte bergetappe, met de eerste aankomst bergop, voert vanuit Granollers de Pyreneeën in via de Collada de Toses en de Col du Calvaire. De finish ligt op het skistation Pla del Mir bij Les Angles, een nieuwe etappeplaats in Frankrijk Hier is het woord voor het eerst aan de klassementsmannen.
Etappe 4 – 7 juli – Carcassonne > Foix – 182 km – Heuvelachtig
Een nerveuze rit door de Pyrenese voorbergen met vijf gecategoriseerde beklimmingen: Col de Villerouge, Col de Bedos, Col du Paradis, Col de Coudins en Col de Montségur. Het parcours lijkt te glooiend voor de echte sprinters en te vlak voor de pure klimmers, een dag voor vluchters en punchers.
Etappe 5 – 8 juli – Lannemezan > Pau – 158 km – Vlak
De route naar Pau loopt over de Côte de Casteide-Doat, Côte de Flancart en Côte de Baleix, maar geen van die hellingen zal het peloton uit elkaar trekken. Een dag voor de sprinters.
Etappe 6 – 9 juli – Pau > Gavarnie-Gèdre – 186 km – Bergetappe
De eerste zware Pyreneeëndag voert vanuit Pau over de tourklassiekers Col d’Aspin en de Col du Tourmalet, naar de gloednieuwe aankomst bergop bij Gavarnie-Gèdre. De Montée de Gavarnie-Gèdre is een van de nieuwe beklimmingen van deze Tour. Na deze etappe en zeker na de Tourmalet weten we meer over de vorm van de renners
Etappe 7 – 10 juli – Hagetmau > Bordeaux – 175 km – Vlak
Een vlakke rit vanuit Hagetmau, eveneens een nieuw vertrekpunt, naar Bordeaux. Geen noemenswaardige beklimmingen op het parcours. Een dag voor de snelle mannen.
Etappe 8 – 11 juli – Périgueux > Bergerac – 182 km – Vlak
Door de Dordogne van Périgueux naar Bergerac, met onderweg de Côte de Domme en de Côte du Buisson-de-Cadouin. Die hellingen vormen geen obstakel voor de sprintersteams.
Etappe 9 – 12 juli – Malemort > Ussel – 185 km – Heuvelachtig
Een golvende rit door de Corrèze tussen twee nieuwe etappeplaatsen. De Suc au May is de sleutelbeklimming van de dag. Het parcours leent zich voor een vlucht van ver, maar late aanvallers kunnen het peloton ook verrassen op de onregelmatige wegen richting Ussel.
Week 2: Centraal Massief, overgangsetappes en Vogezen
Etappe 10 – 14 juli – Aurillac > Le Lioran – 167 km – Berg
De bergetappe op Quatorze Juillet, de Franse nationale feestdag, kan voor strijd zorgen in het Centraal-Massief. De beklimmingen volgen elkaar snel op: Côte de Pailherols, Col de la Griffoul (nieuw), Col de Prat de Bouc, Côte de Murat, Puy Mary Pas de Peyrol, Col de Pertus en Col de Font de Cère. De reeks cols kan het klassement flink hertekenen.
Etappe 11 – 15 juli – Vichy > Nevers – 161 km – Vlak
Een vlakke overgangsrit van Vichy naar Nevers zonder noemenswaardige beklimmingen. De sprintersteams nemen hier de controle.
Etappe 12 – 16 juli – Circuit Nevers Magny-Cours > Chalon-sur-Saône – 181 km – Vlak
Vertrek vanaf het Circuit Nevers Magny-Cours, een nieuw startpunt, richting Chalon-sur-Saône. Opnieuw een logische sprintersdag op nagenoeg vlak terrein.
Etappe 13 – 17 juli – Dole > Belfort – 205 km – Vlak / overgang
De langste etappe van deze Tour: 205 kilometer van Dole naar Belfort. De Ballon d’Alsace vormt het venijn in de staart van een verder vlak parcours. Die beklimming kan het zal het verschil maken waarbij de klimgeiten en eventueel klassementsmannen elkaar nog kunnen bestoken.
Etappe 14 – 18 juli – Mulhouse > Le Markstein Fellering – 155 km – Bergetappe
De Tour trekt vandaag verder de Vogezen in. Vanuit Mulhouse gaat het over de klassieke Vogezentoppen Grand Ballon, Col du Page (nieuw), Ballon d’Alsace en Col du Haag (nieuw) naar de aankomst bij Le Markstein Fellering. Een prachtige bergetappe van 155 kilometer waarin de beklimmingen elkaar snel opvolgen. Met een mooie nieuwe slotklim.
Etappe 15 – 19 juli – Champagnole > Plateau de Solaison – 184 km – Berg
De overgang van Jura naar Alpen. Vanuit Champagnole voert de route over Le Salève (Col de la Croisette) naar de nieuwe aankomst bergop op het Plateau de Solaison, die een aantal renners al in de Tour Auvergne-Rhône-Alpes hebben bedwongen Samen met etappe 14 vormt dit een weekend dat het klassement nog kan openbreken of volledig in het slot kan gooien, vlak voor de tweede rustdag.
Week 3: Tijdrit, Alpen en Parijs
Etappe 16 – 21 juil – Évian-les-Bains > Thonon-les-Bains – 26 km – Individuele tijdrit
De enige individuele tijdrit van deze Tour, 26 kilometer langs het Meer van Genève en bij de bronnen van Evian. Deze tijdrit is laat in de ronde, de benen zijn vermoeid en dus kan deze rit de verhoudingen in het algemeen klassement flink door elkaar schudden. Geen grote beklimmingen op het parcours.
Etappe 17 – 22 juli – Chambéry > Voiron – 175 km – Overgangs – klimmersetappe
Een overgangsrit van Chambéry naar Voiron met de Col du Frêne en Col de Couz als enige echte hobbels. De beklimmingen zitten vroeg in de rit, dus het parcours kan voor sprinters werken, maar biedt meer dan goede kansen aan vluchters die de graag voor de ALpen nog willen scoren.
Etappe 18 – 23 juli – Voiron > Orcières-Merlette – 185 km – Bergetappe
In de eerste van drie Alpine bergetappes op rij voert de route vanuit Voiron via de Col de la Festinière naar de slotklim van Orcières-Merlette. De aankomst bergop in het skistation is zeker interessant, want het lijkt een soort lange aanloop vanaf halverwege de etappe. Zie ook het routeprofiel hieronder.
Etappe 19 – 24 juli – Gap > Alpe d’Huez – 128 km – Bergetappe
Een korte rit van 128 kilometer scheidt Gap van Alpe d’Huez, maar onderweg liggen Bayard, Noyer en de Col d’Ornon. De 21 haarspeldbochten van de Alpe vormen daarna de eerste van twee aankomsten op deze iconische berg. De Nederlandse bocht zeven zal deze keer extra goed gevuld zijn!
Etappe 20 – 25 juli – Le Bourg-d’Oisans > Alpe d’Huez – 171 km – Bergetappe
De koninginnenrit voert vanuit Le Bourg-d’Oisans, aan de voet van Alpe d’Huez, eerst weg via de Col de la Croix de Fer, gevolgd door de Col du Télégraphe en de Col du Galibier, het dak van deze Tour op 2.642 meter. Daarna volgt de afdaling naar de nieuwe Col de Sarenne en de slotklim naar Alpe d’Huez. Vier zware cols en een tweede finish op de Alpe in twee dagen: mocht er nog geen licht tussen Pogacar en de rest zijn, dan is hier nog wel wat mogelijk.
Etappe 21 – 26 juli – Thoiry > Paris – 130 km – Vlak
De slotetappe voert vanuit Thoiry, de laatste nieuwe startplaats, naar Parijs.Het traditionele defilé heeft met de passage over de kasseien van Montmartre eindelijk weer wat extra’s gegeven. Vorig jaar was het al duidelijk, dit is geen ceremoniële ronde meer, hoewel eigenlijk maar een select groepje er echt voor ging. Gelukkig is er nog één traditie in ere gehouden, de traditionele finish op de Champs-Élysées. Die zorgt voor een mooie afsluiting van de 113e Tour de France.